Blog

"Tel maar tot tien."

Wanneer een kind in de leeuwenmodus zit (boos, schreeuwend, vechtend) of in de schildpadmodus (stil, teruggetrokken, afgesloten), heeft praten meestal weinig effect.

"Hij is nu eenmaal hyperactief." "Zij heeft vast een gebruiksaanwijzing."

Waarom ik mezelf expert noem in het vertalen van gedrag en emoties?

Lange tijd dacht ik dat ik “te veel” was. Te gevoelig, te aanwezig, te anders. Alsof ik mezelf kleiner moest maken om erbij te horen.

Verbindend opvoeden klinkt mooi, maar in de praktijk kan het behoorlijk lastig voelen. Zeker op momenten waarop emoties hoog oplopen en je kind boos, verdrietig of gefrustreerd reageert. Veel ouders vragen zich dan af: hoe blijf ik dichtbij mijn kind én stel ik duidelijke grenzen?

Samen slapen… laten we het taboe eens een beetje doorbreken. ✨

Als ouder herken je het vast: je kind schreeuwt, duwt, rent weg of lijkt opeens helemaal “afwezig”. Je denkt: Waarom doet hij dit? Hij weet toch dat het niet mag?

Wanneer ouders uit elkaar gaan, verandert er veel in het leven van een kind. Twee huizen, twee werelden, twee manieren van leven , en in het midden een kind dat van beiden houdt. Wat soms van buitenaf lijkt op "manipulatie" of "tegen elkaar uitspelen", is vaak in werkelijkheid iets heel anders: een uitdrukking van diepe loyaliteit en angst voor afwijzing.

Trauma gaat niet alleen over wat er is gebeurd, maar over wat je voelde op het moment dat het te veel werd. Het ontstaat wanneer iets zo overweldigend is dat je zenuwstelsel het niet meer kan reguleren. Er was op dat moment te weinig veiligheid, te weinig steun, en dus moest je lichaam zichzelf beschermen.

Zojuist kreeg ik een bericht van een bezorgde moeder.Het gedrag van haar kind was drastisch toegenomen na de eerste sessie.Ik geef ouders altijd mee dat ze contact mogen opnemen bij vragen of twijfels, dus ik was blij dat ze dat deed.