𝗘𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗲𝗱𝗲𝗿 𝗮𝗽𝗽𝘁 𝗺𝗲 𝗼𝗽 𝘃𝗿𝗶𝗷𝗱𝗮𝗴𝗮𝘃𝗼𝗻𝗱. 𝗚𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗳𝘀𝗽𝗿𝗮𝗮𝗸, 𝘄𝗲𝗹 𝗻𝗼𝗼𝗱.
Het is vrijdag. 19:30 uur.
De telefoon trilt - een appje van een moeder die ik begeleid.
“𝘚𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘫𝘦 𝘴𝘵𝘰𝘰𝘳… 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘪𝘬 𝘵𝘳𝘦𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵. 𝘏𝘪𝘫 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘯𝘵𝘱𝘭𝘰𝘧𝘧𝘦𝘯. 𝘐𝘬 𝘸𝘦𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘩𝘰𝘦 𝘪𝘬 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘳𝘦𝘢𝘨𝘦𝘳𝘦𝘯.”
Geen intake, geen afspraak. Gewoon een rauw moment.
Tussen koken en opruimen. Tussen proberen en opgeven.
Ik stuur haar een paar zinnen terug.
Niet om alles op te lossen.
Maar om haar even te laten landen.
Zodat ze zich niet alleen hoeft te voelen.
Even later stuurt ze:
“𝘞𝘢𝘵 𝘧𝘪𝘫𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘦𝘳 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘮𝘦 𝘣𝘦𝘯𝘵. 𝘖𝘰𝘬 𝘯𝘶.”
En ik voel:
Daarom doe ik wat ik doe!
Niet alleen tussen 9 en 5.
Maar precies daar waar het wankelt.
Waar het kwetsbaar is.
Waar een moeder zich afvraagt of ze het wel goed doet - en iemand nodig heeft die zegt:
“𝙅𝙚 𝙙𝙤𝙚𝙩 𝙟𝙚 𝙗𝙚𝙨𝙩𝙚 𝙗𝙚𝙨𝙩!”
#aanwezigzijn #menselijkcontact #moederschap
Reactie plaatsen
Reacties