Waarom praten met je kind soms geen zin heeft
Wanneer een kind in de leeuwenmodus zit (boos, schreeuwend, vechtend) of in de schildpadmodus (stil, teruggetrokken, afgesloten), heeft praten meestal weinig effect.
Waarom?
Omdat het zenuwstelsel op dat moment de alarmknop heeft ingedrukt. Het kind ervaart stress, spanning of onveiligheid en schakelt automatisch over naar een overlevingstand. De nervus vagus hierbij een belangrijke rol. Deze zenuw helpt voortdurend inschatten of we veilig genoeg zijn voor verbinding of dat we ons moeten beschermen.
Wanneer een kind in de leeuwen- of schildpadmodus zit, is het denkende en lerende deel van het brein minder goed bereikbaar. Uitleggen, corrigeren, discussiëren of vragen stellen komt dan vaak niet binnen.
Daarom is het belangrijk om een kind eerst terug te helpen naar een toestand van rust, veiligheid en verbinding. Pas wanneer het zenuwstelsel weer gereguleerd is, ontstaat er ruimte om te luisteren, na te denken, gevoelens te begrijpen en samen oplossingen te zoeken.
Eerst reguleren, dan communiceren. Eerst verbinding, dan aansturen.
Wil je beter begrijpen wat er in het zenuwstelsel van jouw kind gebeurt tijdens lastige momenten? En wil je leren hoe je jouw kind kunt helpen om sneller terug te keren naar rust en verbinding? Dan help ik je graag. Samen kijken we naar praktische manieren om het zenuwstelsel van je kind te ondersteunen, zodat er meer begrip, minder strijd en meer verbinding ontstaat binnen jullie gezin.
Wat neem jij mee uit deze blog?
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Herken je de leeuwenmodus of schildpadmodus bij jouw kind?
Laat hieronder een reactie of vraag achter!