Waarom ik mezelf expert noem in het vertalen van gedrag en emoties?
Omdat ik altijd kijk naar wat er onder de oppervlakte gebeurt.
Gedrag, emoties en lichamelijke signalen vertellen vaak een verhaal dat nog geen woorden heeft gekregen. Dat zie ik bij kinderen, maar net zo goed bij volwassenen.
Een kind dat snel boos wordt, slecht slaapt of buikpijn heeft.
Een ouder die voortdurend overprikkeld raakt, zichzelf wegcijfert of steeds tegen dezelfde patronen aanloopt.
Vaak gaat het niet alleen over wat zichtbaar is aan de buitenkant. Er zit bijna altijd iets onder.
Gedrag is communicatie.
Toch zijn we gewend om vooral het zichtbare gedrag op te lossen. We proberen symptomen te verminderen, emoties te controleren of ons aan te passen zodat het weer “rustig” wordt. Maar zolang de echte oorzaak niet gezien wordt, blijft het lichaam of gedrag signalen geven.
Een pleister kan tijdelijk helpen, maar neemt niet weg wat er vanbinnen speelt.
Soms laat boosheid onverwerkte spanning zien.
Soms vertelt vermoeidheid dat iemand al te lang over grenzen heen gaat.
Soms draagt een kind emoties die eigenlijk niet van hem of haar zijn.
En soms blijven oude patronen uit de jeugd onbewust doorwerken in het ouderschap of in relaties.
Dat is waar mijn werk begint.
Ik kijk niet alleen naar het gedrag zelf, maar naar de laag eronder. Naar wat iemand werkelijk probeert duidelijk te maken. Naar emoties, patronen, familiedynamieken en onvervulde behoeften.
Want wanneer de echte boodschap gehoord wordt, hoeft gedrag niet langer zo hard te spreken.
Dan ontstaat er ruimte.
Voor rust.
Voor zachtheid.
Voor verbinding.
En voor jezelf mogen zijn, zonder voortdurend te hoeven vechten of aanpassen.
Reactie plaatsen
Reacties